หลังจากที่เราได้ไปปฏิบัติธรรมมาแล้ว มีบางคนบอกว่า....

ธรรมมะไม่ได้ช่วยให้เราพูดน้อยลงเลย (ไม่จิงๆๆ แค่อยากเล่าให้ฟังเฉยๆ)

หรือไม่เห็นเราจะสงบลงเลย (เค้าเรียกว่ากระตืนรื้อร้นในการทำงาน)

แต่สิ่งที่เราได้กลับมาเรารู้เสมอว่าเราได้อารายมาบ้าง

การที่เราปฏิบัติตัวช้าๆและอยู่กับตัวเองมา 5 วัน นั้น

ทำให้ในทุกๆวันที่เรากำลังใช้ชีวิตอยู่นั้น ได้เกิดการหยุดมอง

และเห็นในสิ่งที่เราไม่คาดคิดว่าเราจะมองเห็นได้ เพียงแค่มีสติ อยู่กับตัวเรา

ถึงเรากลับจะพูดเยอะ พูดมาก แต่เราก็รู้ว่าเรากำลังพูดเรื่องอะไร

ถึงเราจะอยู่ไม่นิ่ง ไม่เรียบร้อย แต่เราก็รู้ว่าเรากำลังใช้มือนั้นหยิบจับอะไรอยู่

ถึงเราจะรู้สึกโกรธ เบื่อ เซ็งหงุดหงิด แต่เราก็รู้ว่ามันเป็นเพียงอารมณ์ที่เดี๋ยวมันก็จะหายไป

นี่แหล่ะสิ่งที่อยากบอกว่า อย่าถามเลยไปแล้วดีหรือเปล่า เพราะสิ่งสุดท้ายมันอยู่ที่ตัวเรา

***********************************************

ครั้งนี้เป็นอีกครั้งแล้วนะ ที่เกิดเรื่องราวมากมายกับตัวเรา

บางครั้งเราอาจจะทำตามอารมณ์มากเกินไป รู้ตัวนะแต่จะให้ทำงัยได้ล่ะ

น่าเบื่อนะ สำหรับการคุยกันไม่รู้เรื่องสำหรับบางคน โตๆกันแล้ว

บางครั้งที่เราไม่พูดไม่ได้หมายความว่าเราไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

อาจะเป็นเพราะว่าเราเป็นแบบนี้มั่ง(ที่ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิง) เลยทำให้ใครเข้าใจเราผิดๆ

แต่เราก็ยังคงเป็นเราแบบนี้ล่ะ ขี้เกียจเปลี่ยน รับได้ก็ได้ไม่ได้ก็ต้องได้